Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Van Mensen, Dieren en Dingen
Alledaagse vrolijke, droevige, serieuze nieuwtjes, verhalen, herinneringen.
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Op de koffie bij Ine



Mijn Profiel

sibilla68
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Zwartboek
10 december 2018 16:55

Het hondje van de buren
15 augustus 2018 10:22

Parijse avontuur, ons concert ...
03 december 2015 21:27

4 oktober - Franciscus'di...
04 oktober 2015 20:21

Een Brabants rondje cultuur
18 april 2015 17:54




Fotoboeken


Mijn 70e verjaardg (20)
_
Zeilrace Regenboog (6)
_

Varen op de Plassen, verjaardag Lichelle (20)
_
Bakkelyparken 62, Ry, Danmark (40)
_

Kerst-familiediner op 25-12-2013 bij ons thuis (24)
_
Kertviering Fonte Colombo Hilversum (6)
_






Weblog Vrienden


Ben en alie mulder
Van: benenalie

Mo en zo
Van: Marianne

Suusenzo
Van: suzie123

Vlindervrij
Van: vlinder49

Uit mijn duim gezogen
Van: sippy

Annemoon anne
Van: moontje

Annemoon anne
Van: moontje

Annemoon anne
Van: moontje

Regendruppelzegendruppel
Van: Marinka49

Annemoon anne
Van: moontje

Annemoon anne
Van: moontje

Annemoon anne
Van: moontje

Annemoon anne
Van: moontje

Annemoon anne
Van: moontje

Annemoon anne
Van: moontje




Gastenboek berichten




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door barth. om 18:21
_
Barth. Online

Door greet65 om 18:19
_
Greet65 Online

Door joke om 18:19
_
Nieuwe Forum reactie geplaatst

Door elly01 om 18:18
_
Elly01 Online

Door Jadokia om 18:18
_
Jadokia Online

Door Shyne om 18:14
_
Shyne Online

Door douwe om 18:10
_
Douwe Online

Door douwe om 18:10
_
Douwe Online





_

Andere artikelen



De blauwe envelop

Het is weer de tijd van belstingformulieren. Voor veel mensen, zeker voor ouderen, zijn ze een nachtmerrie van de bovenste plank, ze moeten immers vóór 1 april ingeleverd zijn.

Ik doe het al bijna 40 jaar, in het begin alleen onze eigen formulieren, maar later ook voor mijn moeder en onze kinderen. Belastingformulieren zijn voor mij een fuitje van een cent, zolang ze niet overdreven ingewikkeld zijn. Ik doe bijvoorbeeld geen zakelijke aangiften, daar zijn fiscale consulenten en accountabts voor. Die zich daar dan ook fors voor laten betalen, hetgeen logisch is.


Mijn doelgroep was en is de gewone man met een minimum tot modaal inkomen. Met soms een eigen huis en wat spaargeld , dat is geen probleem.

Na mijn vervroegde pensionering heb ik nog een jaar of twee formulieren ingevuld bij mijn oude werkgever in Amsterdam, maar omdat veel cliënten mij nog kenden van voor die tijd, gaf dat voor mij toch problemen. Voor velen was ik nog steeds de sociaal raadsvrouw, ze legden ook andere problemen bij me neer. Dat kon natuurlijk niet, ik moest hen dat altijd uitleggen en doorverwijzen. Via de UNiekbo kreeg ik aanmeldingen van mensen uit mijn oude werkwijk. Er ontstond een grote cliëntenkring, het werd een soort mond-op-mondreclame, (hoog)bejaarde mensen, soms kinderen vàn, belden op voor een afspraak. Ook oud-collega's belden, omdat ze zelf niet meer op huisbezoek mochten van de subsidiegever, het stadsdeel.Ik leende een laptop en ging op pad.

Dat doe ik nu zo'n 7 jaar. Nog steeds met veel plezier, want het is leuk! Niet alleen voor mij, maar vooral voor de mensen, die niet zelf naar een kantoor kunnen komen, vaak door hun ouderdom en/of ziekte slecht ter been zijn, voor wie belastingzaken een nachtmerrie vormen. Die los ik voor hen op door met mijn laptopje de aangifte in te vullen, te verzenden en hen een uitdraai te bezorgen. Tegelijkertijd kijk ik welke 'rommel'weg kan. Want deze mensen durven niets weg te gooien van papieren, die ze krijgen. Er is nauwelijkks nog administratieve ondersteuning van het gecoordineerd ouderenwerk, daar is geen geld meer voor. Oude mensen worden panisch van al die paperassen. 'Ik heb alles vooor u bewaard, ik durf niks weg te gooien'.

Nou ben ik erg van het bewaren van belangrijke papieren, maar ook zeer van het weggooien van overbodige informatie en oude, reeds lang vergane en betaalde zaken. Ik ruim op tot 5 jaar terug, dat moet bewaard blijven. In een map. Is die er niet, dan komt die er, inclusief plasttic hoesjes. Is de oudere er zelf niet toe in staat en zijn er kinderen, dan schrijf ik een briefje met het verzoek een map aan te schaffen en een en ander daar in te doen. Zodat er overzicht komt. Tot nu toe gaat het altijd goed, mensen zijn opgelucht en blij, een zorg minder.

Vandaag waren we weer op pad. Toen ik problemen had met mijn ogen en niet zelf mocht autorijden, had ik een particuliere chauffeur, mijn echtgenoot. Hij vond het zo leuk om mee te gaan en de mensen vinden het zo gezellig dat hij er bij is, dat we nu voor de derde keer samen komen. Terwijl ik de aangifte invul, vermaakt hij zich met de man, vrouw of het echtpaar. We drinken ondertussen sloten koffie, want overal wordt al vantevoren koffie voor ons gezet. We hebben daar nu een limiet aan gegeven, want Wil krijgt er maagklachten van en ik stuiter 's avonds ook. Na 3 bezoeken gaan we over op water of sap. Wordt altijd begrepen, geen probleem.

Onze tweede cliënte vandaag is een Nederlandse dame van Surinaams-Hindoestaanse komaf. Ze belt altijd al half januari:'mevrouw van der Maat, de blauwe envelop is weer gekomen. U komt toch wel hè?, wanneer komt u?'. Dat was dus vandaag. Eigenlijk hoeft ze helemaal niks in te vullen, ze heeft alleen aow, betaalt daar geen belasting over en krijgt dus ook niks terug. Haar blauwe envelop bevestigt dat. Maar, net als voor zoveel alleenstaande ouderen, is het ook voor haar een welkome afleiding als er bezoek komt. We krijgen oploskoffie en zelfgebakken cake, 2 soorten. 'Het zijn twee verschillende cakejes, 1 bruin en 1 wit. Kijk eens of u verschil proeft, welke vindt u de lekkerste?'. 'Nou', zegt WIl, 'die witte smaakt goed hoor, maar die bruine is het lekkerst. Wat zit daar in?'. Ze gniffelt:'In die bruine zit rum, en rozijnen en likeur.' Ze geniet van het bezoek, vertelt verhalen over haar reis naar Surianame, waar ze haar verjaardag heeft gevierd met haar zuster, die eigenlijk in Amerika woont. Vertelt over die keer, dat er bij haar werd ingebroken. Ze had een Samsonitekoffier (zo een als u daar heeft). Daar zaten spullen in van de club, waar ze lid van is: allerlei kleurige kleding, haarkammen, allerlei kettingen en broches, die met die club te maken hebben. En ook twee enveloppen met geld en uitheemse sieraden. De inbrekers forceerden de koffer, zagen de vreedsoortige spullen, gooiden van schrik de koffer in een hoek en namen de benen. De envelop met geld zagen ze daardoor over het hoofd. We hebben hartelijk gelachen, ze dachten vast dat het voodoo was.

ZUlke verhalen, maar ook vaak minder mooie, verdrietige levensverhalen, worden ons verteld. En dat allemaal door die enge, blauwe envelop. Ik ben dankbaar dat ik dit werk mag doen, ik hoop dat ik het nog lang kan volhouden.




Geplaatst op 13 februari 2014 22:47 en 1814 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Marianne  
13 feb 2014 22:56
Da's geweldig toch? Jij plezier aan het werk en de ander hevig opgelucht. Wij brengen het hele zwikkie ook weg, vort, ksst. Heerlijk om hulp te krijgen in het onoverzichtelijke oerwoud regeltjes. Als ik het blauw zie gaat mijn hoofd al tollen..

IneMaartje  
13 feb 2014 23:49
Helemaal begrepen en herkend voor een groot deel, ik gooi ook niets weg, ook niet als ik weet dat het weg kan, ben inderdaad bang iets weg te gooien dat nou net niet weg had gemoeten, zo gaat dat. Je komt zo wel overal bij de mensen binnen, daar moet je tegen kunnen, zou ik niet durven, maar jij/jullie dus wel. Brengt ook een mooie extra som aan centjes op, jullie zullen later vast niet arm sterven, grapje. Ik heb hetzelfde als Marianne alhier: ik krijg de zenuwen van blauw in de bus. Terwijl ik weet dat het elk jaar weer helemaal goed komt. Hè hè, hoe moeilijk kun je het jezelf maken, hè? Leuke info, en een leuke inkijk, want je staat nu te boek als de dame die de belasting doet. Ja toch?
_





_
Benenalie  
14 feb 2014 07:13
Het is helemaal geweldig,dat je een helpende hand kunt bieden.
Ik kom er zelf niet uit, ben maar wat blij met mijn belasting mannetje! :grin: :grin:

Sibilla68  
14 feb 2014 10:01
Marianne, Ine en Benalie, bedankt voor jullie reacties. Leuk dat jullie al zo snel hebben gereageerd. Ja, mensen vinden die blauwe dingen doodeng, dat is eigenlijk toch ook de schuld van de belastingdienst zelf. Alles wordt heel ingewikkeld gemaakt, betuttelend ook en je kunt bijna niks meer aftrekken voor de mensen. Dat frustreert mij ook wel, want de meeste van deze hoogbejaarden hebben bescheiden inkomens. In de bijscholingscursus hebben we dat ook weer aangegeven. Tja, de politiek hè, die maakt het uit. Maar met een beetje creativiteit kom je een heel eind hoor, krijgen mijn cliënten altijd wel iets terug. Nog nooit klachten over gekregen, mijn aangiften zijn altijd goedgekeurd. Mensen blij, ik blij. Daar doe ik het voor.
_





_
Redone  
14 feb 2014 10:11
Wat leuk om te lezen, twee vliegen in één klap, jullie plezier, mensen blij, en belasting misschien ook wel! :grin:

Franslj.1  
14 feb 2014 10:58
Pracht verhaal, Sibilla en wat je zegt; hopelijk kun je dit nog lang blijven doen, al was het maar voor de gezelligheid bij mensen thuis..

Voor mij geldt hetzelfde als voor veel ouderen; belastingpapieren bewaren en twijfelen over wel/niet opruimen. Belastingaangifte invullen; zo snel mogelijk.

Groet, franslj.
_





_
Ofsen  
14 feb 2014 11:34
heel mooi dat jullie dat doen. veel mensen begrijpen niets van die belastingzaken ondanks dat het tegenwoordig met programma's niet al te moeilijk schijnt te zijn. nou, ik begrijp er ook niets van, ga naar een jonge belastingconsulent en klaar is kees. altijd in febr. al de stukken naar de belasting. veel mensen die bruto onder de 25 duizend per jaar hebben, kunnen ook gratis bij hun ouderenbond terecht. mooi artikel en mooie mensen zijn jullie. compliment.

Hehety  
14 feb 2014 11:42
Zeker mooi van jullie. Belangeloos je zo even inzetten geeft ook een groot genoegen. Dat blijkt wel met die cake. :grin:
_





_
Hera  
15 feb 2014 00:06
Aan cijfertjes heb ik een broertje dood maar gelukkig is hus een cijfermannetje;-) Het is toch heerlijk als je een beroep kunt doen op mensen zoals jullie, hartstikke mooi. Daarnaast heb je ook een heel andere sociale functie hè, mensen kunnen lekker tegenje aanpraten, hun verhalen kwijt etc. IK vind het geweldig!!

Sibilla68  
20 feb 2014 20:03
Redone, Franslj, Hehety en Hera, dank jullie wel voor je reactie. Ik doe het inderdaad als invulhulp voor de ouderenbonden. We mogen er een kleine vergoeding voor vragen voor de onkosten, die we maken. Dat vindt niemand ooit een probleem, integendeel: mensen vinden het vreemd dat het altijd zo weinig kost. De opluchting en blijdschap dat ze er niet wakker van hoeven liggen, is mijn grootste beloning.
_